Het loze vissertje

De zon speelt verstoppertje, en de wolken laten zich opjagen door de wind.

Sonny, mijn tienjarige border collie, wil er toch op uit, en wij gaan samen wandelen rond de parkvijver.

Zit er een eenzame visser te turen naar zijn dobber. Ik heb hier nooit eerder een visser gezien, en dus ga ik een praatje maken. Nieuwsgierig sta ik dicht naast hem om te merken dat hij het leefnet niet heeft opengevouwen, en dat het schepnet nog ongebruikt is.

Terwijl ik naast hem sta voel ik hoe hij onbeschoft brutaal zijn hand op mijn billen legt.

Ik weet niet meteen of en hoe ik moet reageren, maar ik duw zijn hand weg. En toch bekruipt mij een vreemd gevoel. Ik ben een eind in de zestig en sinds het overlijden van mijn man, inmiddels vier jaar geleden, heb ik nooit nog zo’n gevoel gehad. Ik heb spijt dat ik zijn hand heb weggeduwd.

Hij streelt Sonny. Als je hier komt wandelen met je hond, dan woon je ook in de buurt? Hoor ik hem vragen.

Ik sla alle voorzorgen en waarschuwingen in de wind, en leg hem uit waar en hoe ik woon.

Het gesprek doet me goed, en ik vind het zonde dat mijn visser aanstalten maakt om te stoppen met hengelen. Mijn aanbod voor een bakje koffie wordt met dank aanvaard, en zo’n twintig minuutjes later zitten wij lekker op de bank. Hij heet Henk.

Liever een biertje dan een koffie, en wanneer ik naast Henk sta om in te schenken voel ik weer zijn hand op mijn bips. Mijn hele onderbuik kriebelt en mijn hart gaat sneller slaan, en wanneer ik hem recht in de ogen kijk, krijg ik een brede glimlach. Ik weet nu wel zeker dat ik dit lekker vind, en dat ik meer wil.

Zijn hand onder mijn rok, en in een behendige beweging haalt hij mijn slipje naar beneden. Ik ben veel te opgewonden om mij te verzetten, gooi mijn rok en mijn slipje uit.

Henk betast mijn boezem, komt onder mijn trui en bepotelt mijn tepels tot ze onwezenlijk hard staan.

Zelf leg ik heel voorzichtig mijn hand op zijn kruis. Genoeg voor Henk om zijn broek en ondergoed uit te trekken. Hij is niet zwaargebouwd, en de felle bos haar op zijn stijve pik brengt mij in vervoering. Als ik zijn eikel lik en zijn lul diep in mijn keel laat glijden voel ik hoe hij mij hoofd en hals zachtjes streelt.

Ik richt mij op, kijk hem recht in de ogen, en ga bovenop zijn pik zitten en begin hem te neuken. Telkens ik naar boven kom, duwt hij eerst één vinger, maar dan drie vingers diep in mijn poephol. Zalig!

Veel sneller dan ik had gehoopt komt hij in me klaar. Zijn sap vloeit langs mijn dij…

Henk lijkt niet in staat om tweemaal te presteren. Ik krijg zijn jongeheer niet omhoog, noch met mijn handen, noch tussen mijn borsten, noch tussen lippen. Sta ik enigszins ontgoocheld recht, dan begint hij me plots te beffen als bezeten. Zijn tong streelt de bovenkant van mijn clit, begint hevig te zuigen en dan opnieuw te likken.

Ik ga steeds luider kreunen, tot ik uiteindelijk spuitend klaarkom. Henk likt me schoon en spoelt dan door met zijn biertje.

Heb ik nu gedroomd of was dit echt? Wat er ook van weze, ik voel me heerlijk.

Als ’s anderendaags een bosje bloemen wordt afgegeven ben ik blij dat op het kaartje een telefoonnummer staat.

Het bericht Het loze vissertje verscheen eerst op Sexverhalen.com.